Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: Wil jij de Tourettepas bestellen? Dat kan nog 2 weken! Anders moet je weer een half jaar wachten. Bestel hem hier: https://t.co/EHjSZClQL4
StichtingGTS: Afgelopen zondag konden de gezinnen in de regio Brabant hun hart op met een heuse BBQ! Lees hier het verslag: https://t.co/5zapEsamMH

Blog: Nieuw lijf, nieuw leven

Door: Janneke Kaim

Tot mijn achttiende was ik slank, maar daarna ging het de verkeerde kant op. Deels viel het samen met het ontmoeten van een leuke man. Een nieuwe relatie en samenwonen zijn bekende factoren van gewichtstoename; je gaat regelmatig samen uit eten of brengt elkaar een uitgebreid ontbijt op bed. Toch ging het pas écht mis als twintiger. Ik kwam ruim dertig kilo aan… Afgelopen jaar besloot ik dat het roer om moest.

Twintig was ik, toen ik de diagnose Tourette kreeg. Ik zakte in een depressie met een angststoornis en startte met een combinatie van antidepressiva en antipsychotica. Deze medicijnen kregen van mij de schuld van mijn gewichtstoename, wat deels klopt, omdat ze invloed hebben op je stofwisseling en je er meer honger door krijgt. Maar ik ging ook verkeerd met eten om. Ik was indertijd vooral bezig mezelf weer op de rit te krijgen. Het was een dagelijks gevecht om mijn bed uit te komen en naar therapie te gaan. Gezond eten schoot er vaak bij in en ik was in mijn hoofd – behoorlijk obsessief - altijd met eten bezig. Ik was nuts van Nutella, nam zelfs als ik in bad ging een pot mee om leeg te eten. Op het etiket stond toch dat het een goed ontbijt was?

Doorslaggevend argument
Inmiddels ben ik aardig opgekrabbeld en al jaren met gezondere voeding bezig. Zo stopte ik met het gebruiken van pakjes en zakjes, leerde ik zelf goed koken, moet elke warme maaltijd in ieder geval verse groente bevatten en die pot Nutella komt nooit meer in huis. Maar helaas had ik wel obesitas. Hoewel ik al twee jaar regelmatig aan aquasport deed, bleef mijn gewicht stabiel. Ik wilde graag slanker worden, vanwege mijn gezondheid en omdat ik mezelf gewoon mooier vind zonder al die overtollige kilo’s. Maar toen ik bedacht dat die extra kilo’s symbolisch horen bij de tijd dat het slecht met mij ging, was dat een doorslaggevend argument.

Een gezonde verslaving
Mijn vetrollen en onderkin horen voor mijn gevoel bij die slechte periode, en gelukkig beginnen ze steeds meer werkelijk bij het verleden te behoren. Vorig jaar startte ik namelijk met koolhydraatarm eten. Deze levenswijze past bij mij en ik voel mij er beter door. En… het werkt! De eerste maanden viel ik heel snel af. Ik had niemand iets verteld, maar mensen begonnen het op een gegeven moment aan mij te zien en ik kreeg veel complimenten. Voor mij een grote motivatie om ermee door te gaan! Ook startte ik een jaar geleden met extra sporten, waaronder bootcamp. Ik voel mij (ondanks mijn reuma) steeds sportiever worden en ben nu zelfs ‘verslaafd’ aan sporten. Een gezonde verslaving, denk ik. Want als ik een kut-bui of depri-dag heb, blijf ik niet meer in bed liggen, maar trek ik mijn wandelschoenen, sportkleding of badpak aan.

Echt afgesloten
Inmiddels heb ik geen obesitas meer, maar nog wel licht overgewicht. Die laatste kilo’s er vanaf krijgen is lastig, maar ik laat mij niet door slechts een getal op de weegschaal demotiveren. Ik voel mij fitter, zowel fysiek als mentaal, en dat is veel waard. Bovendien ben ik al best tevreden, als ik in de spiegel kijk. En het allerbelangrijkste: de moeilijke jaren na mijn diagnose heb ik eindelijk écht kunnen afsluiten. Een nieuw lijf, een nieuw leven.

Janneke Kaim (31) hoorde op haar twintigste dat zij Tourette heeft, maar heeft al tics en andere klachten sinds haar achtste. Sinds haar diagnose voelt het voor haar als een missie om meer begrip te vragen voor Tourette, omdat er nog zoveel misverstanden over bestaan! Zij schrijft daarom over haar leven, dat door de aandoening bestaat uit ups & downs. Bij de stichting is zij vrijwilliger, zij werkt o.a. als redacteur. Ze heeft ons bloggers-team opgezet omdat ze het belangrijk vindt om ervaringsverhalen te delen en te laten zien wat leven met Tourette bij verschillende mensen inhoudt.