Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze Touretteshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: Zojuist is de mail met ons nieuwe Tourette Magazine verstuurd! Ook een week eerder per mail ontvangen? Geef aan via… https://t.co/HmyB3RK8mM
StichtingGTS: RT @Impulsdigitaal: ADHD-medicatie: laten we extra alert zijn maar niet onnodig angstig https://t.co/xacfCHnp0L via @
StichtingGTS: RT @Dwang_eu: Aan de bel getrokken https://t.co/aY7filrDNy @geledwergjes blogt over #Gilles de la Tourette, #Dwang, #Angst, #ADHD in haar g…

Blog: Kortstondige obsessie

Door: Minoes (via Facebook: MinoesMadelief)

Getriggerd
Als ik ergens vol van zit, kan ik een tikkeltje doorslaan in mijn enthousiasme! Dit keer was het subject een boek over vrouwen, hormonen en voeding! De schrijfster, een gerenommeerd voedingsdeskundige, legt vol passie uit hoe al je dromen uitkomen door het gebruik van chiazaad, zeewieromeletjes en koudgeslingerde honing. Ik was getriggerd! Het leven lachte me toe! Nu zou ik eindeloos gelukkig en gezond worden! Dus daar ging ik, òp naar de natuurwinkel om voor honderden euro’s dure biodynamische producten in huis te halen! Ik stopte terstond met het gebruik van brood, koffie, melk, alcohol en….mijn medicijnen tegen Tourette!

Geen half werk
Ik gebruik mijn medicatie al meer dan 10 jaar en las dat langdurig medicijngebruik een aanslag kan vormen op je lever, je hormonen en je levensgeluk, dus daar zou ik wel eens korte metten mee maken! Niet in overleg of onder begeleiding natuurlijk; hoe moeilijk kan het zijn? Elke week 1 pilletje minder en dan maar zien…
Mijn man Rein probeerde me nog te waarschuwen: ‘Doe nou eens niet alles tegelijk! Pas eerst stapje voor stapje je voedingspatroon aan, kijk hoe het gaat en denk dan na over het afbouwen van je medicijnen!’
Maar die schakel kreeg ik niet meer gemaakt en ik heb het geweten:

Ontluisterd
Binnen een paar dagen barstte ik van de hoofdpijn, werd ik buitensporig moe en rezen de tics de pan uit! Het begon met het wegdraaien van mijn ogen en daarna kwamen ook de vocale tics in hevige mate terug. Ik was vergeten hoe Tourette je leven kan beheersen. Ik werd nagestaard in de supermarkt en kon me niet meer op mijn boodschappen concentreren. De schaamte maakte me angstig en neerslachtig. Ik kon niet meer ontspannen, niet meer aarden als het ware, zat in mijn hoofd en vocht tegen een aaneenschakeling van onderdrukken en ontladen, als een onophoudelijke jeuk, waar niet tegenop te krabben valt.
Mijn kinderen hadden me zo nog nooit gezien en mijn oudste zoon Loek van 9 zei op een dag: ‘Mama, ik zou maar weer een pilletje nemen als ik jou was!’ En dat is wat ik deed.

Dankbaar
Zoals ik mijn leven in een korte tijd compleet op z’n kop had gezet, zo werd ik binnen een paar weken weer redelijk stabiel. Misschien was dat ook gebeurd als ik het afbouwen van de medicijnen wat rustiger aan had gedaan, maar ik was er klaar mee!
Wat ik eraan overgehouden heb is een milde vocale tic en een gevoel van dankbaarheid!
Dankbaar voor mijn gezin dat rotsvast in mij gelooft en op mij vertrouwt, dankbaar voor mijn vrienden en familie die mij omarmen zoals ik ben en dankbaar voor het feit dat ik de keuze heb om medicijnen te nemen tegen mijn Tourette!

Madelief
Als mijn dochter Madelief (8) na een drukke dag overspoeld wordt door haar tics, pak ik haar stevig vast. Nu weet ik weer hoe het kan zijn en hoe het voor veel Touretters is!
Madelief heeft nog een lange weg te gaan; ik kan haar niet behoeden voor de hobbels die ze nog moet nemen. Ze mag haar eigen koers uitzetten en bepalen wat Tourette in haar leven wel of niet zal betekenen. Ik geef haar een vette knipoog en vertrouw erop dat zij de goede keuzes gaat maken.

Over Minoes:
De Tourette heeft in hun leven nooit een duidelijk podium gekregen. In haar jeugd bestond het niet en mocht het er dus niet zijn. Nu heeft zij er haar weg mee gevonden en is het wederom zelden een punt van aandacht. Haar dochter vindt haar Tourette van weinig belang omdat ze er tot nu vrolijk mee door het leven fietst. Tourette maakt wie ze is en daar kan ze wanneer ernaar gevraagd wordt met lichte trots over vertellen. Door Minoes haar toezegging om te gaan bloggen voor de stichting komt hun Tourette ineens in de schijnwerpers te staan en moet en mag zij voor het eerst gaan nadenken over wat het voor hen betekent en waar ze in het dagelijkse leven mee te maken hebben. Ze zou gevleid zijn als lezers zich, naast het getob, ook herkennen in de sympathieke kanten van het leven met Tourette.