Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: Heb jij een kind met Tourette in je nieuwe klas? Zorg dat je goed op de hoogte bent! Deze boeken kunnen helpen https://t.co/9DzEUS2KG6
StichtingGTS: #Autisme en #Tourette: soms lastig te onderscheiden. De overeenkomsten en verschillen op een rijtje. https://t.co/u9ZMQFTvQa
StichtingGTS: Vanaf vandaag staan onze vrijwilligers Iris Vlaanderen en @Janneke_Kaim in de Mijn Geheim! Te koop in de boekhandel. https://t.co/W9rxybsEY1

Blog: Ware aard en dopamine

Door: Minoes (meer columns van Minoes lees je hier)

Wat heb ik? Wie ben ik?
Eén van de eerste keren dat ik een contactdag bezocht voor Touretters sloot ik aan bij een praatgroep met als thema: HEB je Tourette of BEN je Touretter? Ik voelde me toen een groentje in deze setting en dacht onmiddellijk dat het een strikvraag was en dat ik als enige niet het juiste antwoord kon geven. Zijn het uitsluitend bepaalde hersengebieden en een teveel aan dopamine die ik de schuld kan geven van mijn afwijkende gedrag of is Tourette verweven met mijn totale persoonlijkheid?

Minoes en bonbons
Er is een groot grijs gebied. Als er een schaal Belgische bonbons op tafel staat, vind ik het moeilijk me in te houden. Vooral die pure met karamel en zeezout of die witte met koffieroom vind ik onweerstaanbaar. Het liefst eet ik er eerst een stukje chocolade af en zuig dan de vulling eruit… Sorry, ik laat me gaan! Dit hoort helemaal bij mijn natuur en heeft weinig met Tourette te maken, maar als ik me probeer te beheersen, geeft de Tourette vaak wel dat laatste zetje! En dan moet ik vanuit mijn dwang ook nog voor een even aantal gaan!

Stoere façade
Buiten het feit dat het niet altijd klip en klaar is wat bij Tourette hoort en wat niet, heeft het opgroeien met onbedwingbare impulsen mijn karakter ook gevormd. Ik was zes of zeven jaar toen ik tijdens een dictee op school de drang op voelde komen om alles door te krassen met mijn potlood. Ik wist dat ik het niet kon tegenhouden, maar had de sterke behoefte om iets wat ik niet kon verklaren betekenis te geven. Daarom fluisterde ik de kinderen die bij me in de buurt zaten op voorhand in wat ik van plan was en verklaarde daarbij dat ik het dictee beu was! Toen de leraar mijn kapot gekraste blad zag, heb ik flink straf gekregen, moest ik het thuis met lood in de schoenen opbiechten, maar was ik het stoerste meisje van de klas.

Durfal
Dat stoere heb ik vaker gebruikt om zin te geven aan mijn uitspattingen. Welk jong meisje durft er nou met ogen dicht langs een diepe afgrond te lopen, een stroomdraad aan te raken of een regenworm op haar tong te leggen? Mijn jongere broer pochte ooit tegen zijn vriendjes: Ons Minoes durft alles! Met dat imago kon ik veel beter leven dan met iets wat me overspoelde en wat ik niet kon duiden.

Wat als…
Soms vraag ik me af hoe het zou zijn geweest als ik geen Tourette had gehad? Zou ik meer of minder hebben bereikt in mijn leven? Zou ik in de kern dezelfde persoon zijn? Zou ik dan net zoveel geluk ervaren als nu?

Sterk karakter
Ik kijk erg op tegen mensen in mijn omgeving die zich altijd waardig gedragen, die weloverwogen beslissingen nemen, die recht op hun doel afgaan en uitstralen wie ze willen zijn. Wie zouden zíj zijn geweest als ze over een groot gedeelte van hun doen en laten geen controle hadden? Als ze hun ogen weg moesten draaien tot het pijn doet, als ze elke vijf minuten een sprongetje moesten maken of de grond aanraken, als ze onophoudelijk geluidjes moesten maken, akelige woorden moesten roepen of andermans zinnen moesten herhalen, als ze gesprekken niet konden volgen omdat hun hoofd vol zat met dwanggedachten… Om met dit soort ongemakken te kunnen dealen heb je een sterk karakter nodig! Dat kun je dus misschien beter aan een Touretter overlaten!

Over Minoes:
De Tourette heeft in hun leven nooit een duidelijk podium gekregen. In haar jeugd bestond het niet en mocht het er dus niet zijn. Nu heeft zij er haar weg mee gevonden en is het wederom zelden een punt van aandacht. Haar dochter vindt haar Tourette van weinig belang omdat ze er tot nu vrolijk mee door het leven fietst. Tourette maakt wie ze is en daar kan ze wanneer ernaar gevraagd wordt met lichte trots over vertellen. Door Minoes haar toezegging om te gaan bloggen voor de stichting komt hun Tourette ineens in de schijnwerpers te staan en moet en mag zij voor het eerst gaan nadenken over wat het voor hen betekent en waar ze in het dagelijkse leven mee te maken hebben. Ze zou gevleid zijn als lezers zich, naast het getob, ook herkennen in de sympathieke kanten van het leven met Tourette.