Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: Heb jij een kind met Tourette in je nieuwe klas? Zorg dat je goed op de hoogte bent! Deze boeken kunnen helpen https://t.co/9DzEUS2KG6
StichtingGTS: #Autisme en #Tourette: soms lastig te onderscheiden. De overeenkomsten en verschillen op een rijtje. https://t.co/u9ZMQFTvQa
StichtingGTS: Vanaf vandaag staan onze vrijwilligers Iris Vlaanderen en @Janneke_Kaim in de Mijn Geheim! Te koop in de boekhandel. https://t.co/W9rxybsEY1

Blog: Rust en regelmaat

Door: Jo-Anne

Mijn oma zei het vroeger al tegen me: ‘rust en regelmaat.’
 ‘De reinheid zit bij jou wel goed’, voegde ze er dan met een glimlach aan toe. Ik herinner me hoe ze soms haar ogen een beetje dichtkneep als ze naar me keek. En als ik een aanval van tics had, zei ze geruststellend: ‘geeft niet.’ Ik kan nu niet meer bij haar te rade gaan, maar vanaf de vensterbank kijkt ze me elke dag met een wijze, doorgrondende blik aan.

Ik voel mij vaak begrensd in mijn kunnen. Door dagelijkse overprikkeling en chronische vermoeidheid moet ik heel erg doseren in mijn activiteiten. Willen en kunnen zijn twee verschillende dingen, want ik wil wel. Ik zou wel willen werken en meer willen doen. Maar ik moet accepteren dat ik mijn grens eerder tegenkom dan veel andere mensen, en dat ik daar rekening mee moet houden.

Accepteren
Mijn oma kon hierover meepraten. Weliswaar is het een ander verhaal als je hoogbejaard bent en lichamelijke problemen hebt, maar ze wist hoe het was om te moeten accepteren dat je soms meer wilt dan dat je kunt. Geestelijk was ze nog een jonge vrouw. De verpleegsters zeiden dan tegen haar: ‘u moet het accepteren.’ Ze vond dat woord op een gegeven moment heel vervelend worden. Het was voor haar moeilijk om haar krachten te verliezen.

Een dankbaar gevoel
Ik ben pas 28, maar toch herken ik het. Soms is het frustrerend om overal bij na te moeten denken. Om na een kwartier computeren mijn hersenen rust te moeten geven, om na een halfuur met iemand praten weer de stilte op te moeten zoeken, om stofzuigen en afwassen in etappes te moeten doen. Wellicht leer ik beter omgaan met Tourette en autisme en krijg ik op een gegeven moment weer wat energie terug. Dat hoop ik ten zeerste. Maar toch ben ik zeker niet ontevreden met hoe het is, ook al ben ik soms verdrietig. Ik heb een mooie kamer, een lieve kat, fijne familie en vrienden, en ik heb veel mooie muziek om naar te luisteren, om een paar belangrijke dingen te noemen. Ik probeer elke dag mijn zegeningen te tellen, en dat geeft me een dankbaar gevoel.

Meer in balans
Mijn oma had gelijk. Rust en regelmaat zijn zeer belangrijk. Als ik op tijd rust neem en genoeg structuur aanhoud, gaat het beste. ’t Is belangrijk om mezelf die rust ook te gunnen. Mijn leven is dan meer in balans. Bedankt, oma.

Jo-Anne (1988) studeert filosofie in deeltijd en doet dat met veel plezier en voldoening. Daarnaast zingt zij in een popkoor. Ze houdt van muziek, wandelen en hardlopen. Op haar zeventiende kreeg zij de diagnose Tourette. Kort geleden is er ook autisme (Asperger) bij haar vastgesteld. Schrijven vindt ze leuk, ze kan er haar gevoel in kwijt. Ze is hard op weg om te leren leven met haar beperkingen en zal jullie deelgenoot maken van haar soms ingewikkelde strijd, maar ook zeker van haar overwinningen en manieren om met Tourette en wat daarbij hoort om te gaan.