Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: RT @tourettesaction: @ckchumley Yes we will 'weigh in' in the face of prejudice & discrimination wherever in the world. You would NOT joke…
StichtingGTS: "Maar 10% van de mensen met Tourette heeft een vloek-tic, de meeste mensen hebben het zoals ik, in verschillende gr… https://t.co/UTIEgFZFuZ

Blog: Het gele salamandertje

Door: Janneke Kaim

Zoals wel meer mensen met Tourette heb ik bijzondere fascinaties voor bepaalde dingen. Eén van die fascinaties heeft te maken met mijn liefde voor wandelen, namelijk wandelroutebordjes. Hoewel ik altijd navigatie bij me draag en die bordjes niet eens nodig heb, word ik er heel blij van. Als ik zo’n bordje zie, is dat even een bevestiging: vandaag ga ik weer een heerlijke wandeling maken.

Vroeger als ik met opa en oma in het bos ging lopen, vond ik het al leuk: een paaltjeswandeling. Je kiest van te voren een kleur (dus afstand) uit en lopen maar. Als kind werd ik enthousiast als er weer zo’n houten paaltje met gekleurde kop opdook. Ze waren schuin afgezaagd en mijn oma legde uit dat als ik mijn hand er plat op legde, ik precies wist welke kant we op moesten.

LAW’s
Dingen veranderen in de loop van de tijd. De houten paaltjes zijn tegenwoordig vaak vervangen door een betonnen exemplaar of slechts een gekleurd pijltje. Ook mijn liefde voor de (meestal korte en overzichtelijke) paaltjeswandelingen is overgegaan naar het lopen van Lange-Afstands-Wandelpaden (LAW’s) in zowel binnen- als buitenland. Vaak voorzien van de bekende wit-rode streep. Doeltreffend, maar een beetje saai.

Een prachtig icoontje
Op Madeira vond ik meer iets van mijn gading. Elke verada (bergpad) of levada (pad langs irrigatiekanaal) heeft een bepaald nummer. Omdat het een geliefd wandeleiland is, staan er steeds vaker bordjes aan het begin van zo’n wandeling met het routenummer, de bestemming en... Een prachtig icoontje van een wandelmannetje met rugzak en wandelstok. Voor de echte wandelliefhebbers.

Bevestiging
In Kroatië was ik al tevreden met een eenvoudige rood met witte stip op de boom. Ik liep namelijk in mijn eentje een trail over drie bergtoppen en was allang blij dat ik op het goede pad bleef en geen beer tegenkwam. Op Isle of Wight waren er ook gewoon groene bordjes met tekst. Maar om elke keer bevestigd te zien dat we de Shepherds Trail liepen… Dat voelde toch wel stoer.

Geel salamandertje
De meest geweldige wandelroutebordjes vind je in het Kellerwald in het Duitse Sauerland. Elke route heeft een eigen dierensymbool zoals een vlinder, kever of eekhoorn. Wij liepen de gele salamanderroute. De uitzichten op de Edersee waren prachtig, de bossen rustgevend en de stuwdam interessant… Maar het allermooiste was elke keer dat paaltje langs het pad… Met het gele salamandertje.