Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Twitter

StichtingGTS: Vaak wordt gezegd dat tics afnemen na de pubertijd. Nu is dat zeker niet bij iedereen het geval, maar wist je dat 8… https://t.co/ZOgwogGxeh
StichtingGTS: De afgelopen jaren liepen er drie grote internationale onderzoeken naar de oorsprong van ticstoornissen. Deze werde… https://t.co/7KVQXnQmP9
StichtingGTS: De VPRO is op zoek naar kinderen met verhalen voor een nieuw tv-programma! En ze vragen speciaal naar kinderen met… https://t.co/QqF9fouzUG

Blog: Mijn Tourette in 600 woorden

Door: Minoes (volg haar op Facebook via /MinoesMadelief)

Als ik mensen vertel dat ik Tourette heb zeggen ze vaak: ‘Ik heb nog nooit iets gemerkt aan jou. Waar heb je dan last van?’

Dan zeg ik: ‘Ach, het is niet meer zo erg als vroeger, maar ik sla op m’n buik, ik maak likbewegingen met mijn tong, ik kuch, ik rol met mijn ogen, ik moet voortdurend overal pluisjes afhalen, ook van de kleren van vreemde mensen die voor me zitten in de bioscoop, ik scheur dunne boekenkaften kapot, ik raak overprikkeld van de ruitenwissers van mijn auto, ik bijt in dunne glazen, ik doe gekke gewoontes en tics van andere mensen na, ik trek kleding bij de hals kapot evenals dunne kettinkjes, ik sper mijn mond ver open, ik raak met vette vingers mijn brillenglazen aan, ik heb dwanggedachten over de meest gruwelijke dingen die mijn kinderen zouden kunnen overkomen, ik moet vieze dingen aanraken in Franse toiletten, ik heb last van naadjes, labeltjes en knellende kleding, ik bijt mijn nagels eraf, terwijl ik geen nagelbijter ben, ik hap met mijn onderlip tot onder mijn neus als ik lippenstift op heb, wat ik aan de rechterkant van mijn lijf voel moet links hetzelfde voelen, zo ben ik eindeloos bezig om mijn schoenen links en rechts exact even strak te strikken, ik spreek met een Gooise ‘r’ en een harde ‘g’, terwijl ik een geboren en getogen Brabantse ben, ik maak ‘kutjap’ van ketjap en vagina van pagina, ik verraad wat ik met de kinderen voor vaderdag heb gekocht, ik breek potloden doormidden en druk punten van stiften in, ik sla mijn boek dicht als ik aan het lezen ben, ik kijk op de klok als ik aandachtig naar iemands verhaal wil luisteren, ik ga op de achterkant van hoge hakken lopen om te kijken of ze afbreken, als ik iets moet schrijven maak ik structureel van de hoofdletter T een F, ik heb een grap al gemaakt voordat ik heb bedacht of-ie wel leuk is en überhaubt door de beugel kan, ik draai rondjes, ik doe tijdens het fietsen mijn mond wijd open als er veel vliegjes in de lucht zitten, ik trek mijn onderbroek recht als er mensen achter me lopen, ik ontgrendel de motorkap van mijn auto tijdens het rijden, ik ga echt over de rooie als iemand in mijn omgeving veel parfum gebruikt heeft of als mensen zo’n zware Robijn wasverzachter-geur bij zich dragen, ik moet mijn best doen het raam van mijn auto niet open te draaien in de wasstraat, ik krijg het Spaans benauwd van noodremmen, handbrandmelders of andere grote rode knoppen waar ik niet aan mag komen, ik kieper een heel pak rijst in de pan als ik maar een halve nodig heb, ik roep hard GVD vlak voordat ik de telefoon aanneem, uit de auto stap of ergens naar binnen ga, ik loop met mijn ogen dicht langs een diepe afgrond, ik raak open kabels aan als ik niet weet of er stroom op staat, ik stel midden in een gesprek een vraag die niks met het gespreksonderwerp te maken heeft, ik mis sowieso vaak het eerste gedeelte van een gesprek, omdat het even duurt om mijn aandacht te richten, ik raak het hete strijkijzer aan, ik gooi blokkentorens van de kinderen om, ik blaas kaarsen uit tijdens een diner.......…..’

Maar ik mag maar 600 woorden gebruiken voor deze blog.

Over Minoes
De Tourette heeft in hun leven nooit een duidelijk podium gekregen. In haar jeugd bestond het niet en mocht het er dus niet zijn. Nu heeft zij er haar weg mee gevonden en is het wederom zelden een punt van aandacht. Haar dochter vindt haar Tourette van weinig belang omdat ze er tot nu vrolijk mee door het leven fietst. Tourette maakt wie ze is en daar kan ze wanneer ernaar gevraagd wordt met lichte trots over vertellen. Door Minoes haar toezegging om te gaan bloggen voor de stichting komt hun Tourette ineens in de schijnwerpers te staan en moet en mag zij voor het eerst gaan nadenken over wat het voor hen betekent en waar ze in het dagelijkse leven mee te maken hebben. Ze zou gevleid zijn als lezers zich, naast het getob, ook herkennen in de sympathieke kanten van het leven met Tourette.