Sluit je aan

Neem eens een kijkje op Twitter, Facebook en LinkedIn.

TwitterFacebookLinkedInWhatsApp

Of sluit je aan bij een van onze besloten groepen.

Facebook Facebook-groep algemeen

Facebook Facebook-groep jongeren

Facebook Facebook-groep volwassenen

Facebook

Facebook-groep partners van Touretters

Twitter

StichtingGTS: RT @PGOsupport: De patiëntenbeweging is heel succesvol. Informatievoorziening en lotgenotencontact zijn in goede handen. Maar er wordt méér…
StichtingGTS: @Yanaika_Zomer Sorry dat jij hier nu steeds tussenzit! We waren erg blij met je reactie :)

Webshop

In onze webshop vindt u diverse publicaties over de symptomen, oorzaken en behandeling van het syndroom van Gilles de la Tourette. Gratis voor donateurs!

Agenda

Naar de agenda

Blog: Let It Go! Let It Go!

Door: Minoes (volg haar op Facebook via: Facebook.com/Minoesblogt)

Rugpijn

Afgelopen zomer schoot het ineens in mijn rug. En het schoot er maandenlang niet meer uit. Ik ging van de huisarts naar de fysiotherapeut, deed m’n oefeningen, werkte aan m’n houding, onderging acupunctuur, manuele therapie, probeerde een korset en behandelde mijn rug met stroomstootjes. Niks hielp en ik maakte me zorgen. Zou er een hernia zitten? Artrose? Een infectie? Doe ik iets verkeerd? Gaat het ooit nog over?

Er viel echt iets van me af toen een röntgenfoto uitwees dat fysiek alles in orde is. Ik las op internet over chronische rugklachten. Vaak is er sprake van een vicieuze cirkel, veroorzaakt door bewegingsangst en overmatig bewegen/verkrampen van andere spiergroepen. Ik besefte dat er niks ernstigs aan de hand is en dat de angst en alle negatieve gedachten die waren ontstaan rondom mijn rugpijn wellicht het probleem mee in stand houden. Mijn rug voelde direct na dit inzicht een stuk lichter en ik had zelfs een paar dagen geen pijn.

Tourette

Ik heb er inmiddels alle vertrouwen in dat mijn rugklachten ooit zullen verdwijnen. Met Tourette is dat anders. Toch geloof ik dat ook daar veel winst valt te behalen door positief denken en innerlijke acceptatie. In mijn geval heb ik me in het verleden veel zorgen gemaakt over wat andere mensen zouden denken, over alle belemmeringen die Tourette met zich meebrengt en over wat dat voor mijn verdere toekomst zou kunnen betekenen. Als het gaat over wat andere mensen van mij denken, heb ik in de loop der tijd iets ontdekt: Mensen denken niet zoveel over mij!

Net zoals ik, zijn andere mensen vooral met zichzelf bezig. Ze willen zèlf graag aardig gevonden worden of goedkeuring krijgen en hebben hun eigen zorgen. Niemand, buiten ikzelf, is de hele dag met míjn tics bezig. Al helemaal niet die vreemden in de winkelstraat of in de supermarkt. En mensen die dicht bij me staan houden toch wel van me, dus what the heck! Waarom zou ik me druk maken? In m’n hoofd galmt nu die hit van Disney’s Frozen: Let It Gooo! Let It Gooo!

Bij jezelf blijven

Zo geloof ik ook dat het voor anderen niet uitmaakt of je die hippe sneakers draagt, of je al op Ibiza bent geweest en of je een killer-body hebt. Het zal hen worst wezen! Ga jezelf maar na; hoe belangrijk is het voor jou dat de buurman een duur kunstwerk aan de muur heeft hangen? Dat bedoel ik!

Ik maak het mezelf dus liever gemakkelijk en doe de dingen waar ik ècht blij van word, zoals mijn dagelijkse boswandeling in een verre van elegante, maar o zo comfortabele, tot op de draad versleten joggingpak. Mijn man Rein zegt regelmatig als hij me zo ziet: ‘Minoes, zo kun je echt niet de deur uit!’ Maar wat denk je? Het kan dus wèl! En niemand die me er onderweg op aanspreekt.

Dankbaarheid

Om mijn Tourette beter te accepteren helpt het me ook om regelmatig bewust stil te staan bij wat het me in positieve zin heeft opgeleverd. Doordat ik minder ben gaan werken en een eenvoudigere baan moest kiezen, houd ik meer tijd en energie over om goed voor mezelf te zorgen. Ik mediteer elke dag, probeer de dingen zoveel mogelijk in rust en kalmte te doen en geniet van een bakkie thee met vriendinnen en een spelletje met de kinderen.
Deze kostbare ontspanning helpt mijn Tourette onder controle te houden. Iedereen heeft zijn eigen sores en ik neem dankbaar mijn portie voor mijn rekening.

Over Minoes (46):
De Tourette heeft in haar leven nooit een duidelijk podium gekregen. In haar jeugd bestond het niet en mocht het er dus niet zijn. Nu heeft ze er haar weg mee gevonden en is het wederom zelden een punt van aandacht. Haar dochter, Madelief (10) heeft ook Tourette en fietst er tot nu toe vrolijk mee door het leven. Tourette maakt wie ze is en daar kan ze, wanneer ernaar gevraagd wordt, zelfs met lichte trots over vertellen. Door Minoes’ toezegging om te gaan bloggen voor de stichting komt hun Tourette ineens in de schijnwerpers te staan en moet zij voor het eerst gaan nadenken over wat het voor hen betekent in het dagelijkse leven. Minoes zou gevleid zijn als lezers zich, naast het getob, ook herkennen in de meer sympathieke kanten van het leven met Tourette.